De gevoelens die ik meegemaakt heb

“ Geworteld zijn is misschien wel de belangrijkste  en meest veronachtzaamde nood van de menselijke ziel.  Het is ook een van de moeilijkste om te definieren. De mens heeft wortels door zijn reele actieve en en natuurlijke deelname aan een gemeenschaap die bepaalde schatten uit het verleden en bepaalde voorgevoelens omtrent de toekomst levendig houdt.

Met  `naturlijke` deelname wordt bedoeld :automatisch ontleend aan plaats, geboorte, beroep en omgeving.

Elk levend wezen heeft een veelvoud aan wortels nodig. Hij heeft er nood aan bijna heel zijn morele intellectuele en spirituele leven te krijgen van de middens waarvan hij op natuurlijke wijze deel uitmaakt.“

Simone Weil

“ ik ween om zoveel  familie verdriet, om missen en gemist worden en om uitzonderlijk welkom zijn…“

“ Heimwee  heb ik naar dat Grote Geheel.

Pijn heb ik over ons doen en laten, ons zijn en verlaten, waardoor we onze bestemming uit het oog verliezen en dus in menig opzicht verder van huis geraken dan in ons vermogen ligt.“

“ ..is aleen in het universum uniek.

Diversiteit is bijgevolg geen problem, ook geen doel, gewoon de bevestiging van hoe universum nu eenmaal in elkaar zit. Al dat unieke samen.“

“ Heimwee naar huis, heimwee naar herinneringen, naar een verloren gelukkige kindertijd en maar liefde…kortom a la recherche du temp perdu“

Noortje Wiesbauer

Na 8 jaar in België ben ik voor de 1^ste keer terug naar mijn moederland geweest. Dat heeft mij enorm geïnspireerd om aan een project te beginnen. Weinig mensen weten dat je zelfs na zo’n korte periode (8 jaar), u in uw moederland niet meer thuis voelt.

Met dit project wil ik aan de Antwerpse jeugd over de verschillende situaties van de allochtone jongeren te vertellen. Jongeren, die zich niet thuis voelen, proberen hier te integreren, studeren, werken…  maar er blijft altijd een gedachte over de terugkeer naar de oorspronkelijke moederland, maar zijn ze daar welkom?

Door de verschillende omstandigheden: problemen met de taal, papieren enz. zoeken ze de uiting om zich uit te drukken. In ons geval dat gebeurt via de lyrics en de liedjes die de groepsleden zelf schrijven en opnemen.

Met behulp van een videoclip wil ik de mensen doen nadenken over de ander en de zoektocht van de allochtone jongeren naar een ‘moederland’ aantonen.

Een reis naar mijn ‘moederland’

Ik ben geboren in Kirgizië, nu genoemd Kyrgyzstan, dat vroeger een deel van de Sowjet Unie was.  Ik ben van andere cultuur en heb dat ook altijd gevoeld. Nu wil ik dat ook in mijn werk tonen hoe de andere mensen dat ervaren en zich uitdrukken in de nieuwe moederland en hoe kunnen ze de verschillende
culturen in zich samenvatten.

Fotoreportage: Kyrgyzstan 20.12.2007-05.01.2008 (na 8 jaar in België)

Agenda 

Do: 17  jan: afspraak Russischsprekende Platform “Solidariteit” projectbespreking

Vrij: 18 jan: samenkomst met de groep, invullen Enqêtes

Woe: 23 jan: e-mail opsturen naar Moussem i.v.m. de zaal

Woe: 30 jan: naar PR “Solidariteit”: bespreking camera mogelijkheden

Vrij: 1 feb: afspraak met Noortje Wiesbauer, bespreking project, bespreking 
                   samenwerking, bespreking locaties, datum.
                   voor mijn onderzoek: boeken lezen:
                                                         Paul Scheffer ‘Het land van aankomst’, 
                                                         Georgy Konrad ‘De schrijver en de stad’, 
                                                         Noortje Wiesbauer ‘Polonaise al Argentina”

Woe: 6 feb: afspraak Gerardo Salinas (van Latijns-Amerikaanse Platform) in Arenberg

Vrij: 8 feb: afspraak Noortje Wiesbauer: bespreking project

Din: 12 feb: project geschreven en ingediend bij de jeugddienst

6-13 feb: geoefend met video te monteren

29 feb: eerste opname: interview groepsleden